Τρίτη, 15 Δεκεμβρίου 2015

Η ευτυχία δεν είναι τίποτε άλλο από στιγμές, μικρές, ασήμαντες.

Αδιόρατες στιγμές.
Όπως να σε σκεπάζει κάποιος μέσα στη νύχτα.
Να ονειρεύεσαι.
Να ξυπνάς από το τραγούδι ενός σπουργιτιού πάνω σε φρεσκοπλυμμένα μυρωδάτα σεντόνια, δίπλα σε κάποιον που αγαπάς. Να τον αγγίζεις, να τον μυρίζεις.
Να αισθάνεσαι το ζεστό νερό να πέφτει με δύναμη στο πρόσωπό σου.
Το σπίτι να γεμίζει μυρωδιά από φρεσκοψημμένο κεικ.
Να κρατάς μια ζεστή κούπα όταν έξω κάνει κρύο.
Να κόβεις ένα...
λεμόνι κατευθείαν από το δέντρο σου.
Να νιώθεις το δροσερό φθινοπωρινό άνεμο να σου χτυπά το πρόσωπο.
Να αισθάνεσαι ελαφρύς και άδειος από σκέψεις μέσα στην απόλυτη ηρεμία κάτω από το νερό.
Να συνεχίζεις να κάνεις πράγματα που έκανες μικρός.
Όταν όλοι τρέχουν κάτω από τις ομπρέλες, εσύ να στέκεσαι κάτω από τη βροχή.
Να περπατάς ξηπόλητος πάνω στο φρεσκοβρεμένο δροσερό γρασίδι.
Nα βγάζεις βόλτα ένα μπαλόνι.
Nα πιστεύεις σε πράγματα που δεν μπορούν να εξηγηθούν, πως μια πασχαλίτσα είναι ένας καλός οιωνός.
Να μη φοβάσαι.
Να κάνεις πράγματα που δεν ταιριάζουν στην ηλικία σου.
Να ακούς τα κύματα να σκάνε στην ακτή.
Να νιώθεις τη γη κάτω από τα πόδια σου.
Nα μη σκέφτεσαι τίποτα.
Nα σου ψιθυρίζει κάποιος ένα μυστικό.
Να βλέπεις ένα ηλιοβασίλεμα …