Πέμπτη, 30 Μαρτίου 2017

Θρασύτατο πολιτικό «ζόμπι» υπεύθυνος για την καταστροφή της χώρας ο Κώστας Σημίτης σε μεταμεσονύκτια παράσταση

Θρασύτατος στη συνέντευξή του στον Σκάι! Κάλυψε το «πάρτι» των εξοπλιστικών και με ύφος σοφού ζήτησε να... έχει λόγο στις εξελίξεις
Ενα... φάντασμα από το χθες εμφανίστηκε τα μεσάνυχτα στον Σκάι. Ο λόγος για τον πρώην πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη, που αποφάσισε 15 χρόνια μετά να εμφανιστεί στην τηλεόραση (εντελώς συμπτωματικά την ημέρα που....
η Βουλή αποφάσιζε την προανακριτική για τον Γιάννο Παπαντωνίου) χωρίς ίχνος μεταμέλειας για τα έργα και ημέρες του!

Υποτιμώντας τους πολίτες, βγήκε να πει ότι αυτός τα έκανε όλα καλά, θέση την οποία με πάθος υποστήριξε και ο Παπαντωνίου, τον οποίον ο πρώην πρωθυπουργός κάλυψε απόλυτα γνωρίζοντας ότι ξέρει πολλά! Παράλληλα μόνο τυχαίο δεν μπορεί να είναι το γεγονός ότι ο Σημίτης αποφάσισε να βγει για λίγο από το παρασκήνιο, από το οποίο καθοδηγούσε τα νήματα με τους ανθρώπους του, και να εμφανιστεί στο προσκήνιο αμέσως μετά τη δικαίωση της κυβέρνησης Καραμανλή για την υπόθεση Βατοπαιδίου.
Ο πρώην πρωθυπουργός δεν παρέλειψε να σκιαγραφήσει τον ρόλο που θέλει να έχει ως... αόρατος κυβερνήτης λέγοντας χαρακτηριστικά: «Εκείνο το οποίο πιστεύω είναι ότι χρειάζεται η παρουσία όσων έχουν κάποια εμπειρία από την πολιτική ζωή. Εγώ αγαπώ τη χώρα μου και γι’ αυτό… και δεν έχω καμία διάθεση να συμμετάσχω ενεργά. Θέλω να λέω την άποψή μου και θέλω να συνεννοούμαι με αυτούς που παίζουν κάποιο ρόλο»!

Ο Κώστας Σημίτης επίσης δεν παρέλειψε να δώσει... συμβουλές στον Κυριάκο Μητσοτάκη, λέγοντας: «Κατάφερε κάτι το οποίο δεν ήταν προβλεπτό, δηλαδή να κερδίσει εκλογές στο κόμμα και θα πρέπει και αυτός να αλλάξει κάπως το κόμμα του»! Δεν στάθηκε βέβαια σε αυτό αλλά αναφέρθηκε και σε μια αποκάλυψη που είχε κάνει η «δημοκρατία» αλλά, ως συνήθως, δεν τόλμησε να την κατονομάσει, λέγοντας ότι έπειτα από διάλεξη που έκανε ο Μητσοτάκης (σ.σ.: εννοούσε την ομιλία του στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του κόμματος) βγήκαν οι βουλευτές της Ν.Δ. και δεν μιλούσαν για πολιτική αλλά για εκείνους που... απειλούν να είναι υποψήφιοι βουλευτές με τη Ν.Δ.!
Το μεγαλύτερο άγχος του πάντως φάνηκε στη σύγκριση που έκανε συνεχώς με την κυβέρνηση Καραμανλή προσπαθώντας να δείξει ότι εκείνος ήταν καλύτερος, ενώ δεν έλειψαν οι κατηγορίες του τόσο για τον Γιώργο Παπανδρέου, την Κεντροαριστερά, όσο και για τον Ντάισελμπλουμ και τους θεσμούς.
Σταχυολογούμε μερικές από τις απαντήσεις που έδωσε ο κ. Σημίτης.
Για τη διαφθορά

«Η διαφθορά είναι ένα κοινωνικό φαινόμενο και για να ξεπεραστεί η διαφθορά χρειάζονται προσπάθειες όσον αφορά τη Δημόσια Διοίκηση, τη Δικαιοσύνη, τη λειτουργία της Πολιτείας, την παρέμβαση στην κοινή γνώμη. Η καταπολέμηση της διαφθοράς δεν γίνεται με καταγγελίες. Δεν γίνεται με μισαλλοδοξία. Δεν γίνεται με εξεταστικές επιτροπές». (Αυτά τα λέει την ίδια μέρα που ο Παπαντωνίου ήταν θέμα για τη σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής.)
Αναφερόμενος στα εξοπλιστικά έστειλε το μήνυμα στον Γιάννο ότι τον καλύπτει λέγοντας: «Ηρθε ο υπουργός Εθνικής Αμυνας και είπε πρέπει να αγοράσουμε ένα αεροπλάνο. Και έγινε και φασαρία γιατί στη διάρκεια της δικής μου διακυβέρνησης αγοράζαμε αεροπλάνα λόγω των Ιμίων και τεθωρακισμένα κ.λπ.»!

Και ενώ για τη δική του θητεία έκρινε τα εξοπλιστικά σωστά (σ.σ.: μόνο που δεν κατηγορούνται στελέχη του ΠΑΣΟΚ για τις αγορές αλλά για τις μίζες), επιτίθεται στην κυβέρνηση γιατί, όπως λέει, «δεν είδα να υπάρχει διαφάνεια στο θέμα της Τραπέζης Αττικής. Δεν είδα να υπάρχει απαραίτητη διαφάνεια σε σχέση με αγορές εξοπλισμών. Πρόσφατα είπαμε ότι πρέπει να αγοράσουμε πιο προωθημένα αεροπλάνα, πόσο κοστίζουν, τι κάνουν. Πόσο επηρεάζουν τον Προϋπολογισμό. Τη στιγμή που θα έπρεπε να διακόψουμε ή να περιορίσουμε τις δαπάνες στη χώρα». Δηλαδή σε μια εποχή που η Τουρκία προκαλεί καθημερινά ο Σημίτης τάσσεται ετεροχρονισμένα κατά της άμυνας της χώρας! Αλλά δεν σταματά εκεί, ζητά από την κυβέρνηση να μη βάζει στο στόχαστρο πρόσωπα από το παρελθόν, γιατί πολύ απλά θα αποδειχτεί ο ρόλος του.
H «περίεργη» πρεμούρα για εκλογές
Μια περίεργη σπουδή και για εκλογές έδειξε ο Κώστας Σημίτης, μια και βλέπει τον κλοιό γύρω του να σφίγγει, με αφορμή τις εξεταστικές.
Οπως χαρακτηριστικά τόνισε: «Πιστεύω ότι τώρα και στην Ελλάδα είναι μία έκτακτη κατάσταση, η οποία χρειάζεται μια λύση, με προσφυγή στις εκλογές. Και γιατί το πιστεύω, διότι οι αντιθέσεις είναι τόσο μεγάλες, το κυβερνητικό κόμμα έχει χάσει τόσο πολύ την αποδοχή του κοινού και υπάρχει μία αδυναμία να γίνει μια πολιτική που θα οδηγήσει την Ελλάδα μπροστά. Χρειάζεται μια πλειοψηφία στη Βουλή, η οποία έχει τη δύναμη και την ικανότητα να πάρει τις αποφάσεις. Σήμερα δεν υπάρχει αυτό. Γιατί έχει μεν την πλειοψηφία, αλλά σκέφτεται τούτο, σκέφτεται το άλλο...» Παράλληλα ο πρώην πρωθυπουργός τάχθηκε κατά της λύσης από την παρούσα Βουλή.
«Kαρφιά» στον Γιώργο για τους χειρισμούς του που έφεραν το Μνημόνιο
Απαντώντας σε ερώτηση για το χρέος, ο Σημίτης εμφανίστηκε αλληλέγγυος με τους Γερμανούς, καθώς δεν πιστεύει ότι χρειάζεται «κούρεμα» λέγοντας: «Πάμε να διαπραγματευτούμε για το χρέος, θα πιέσουμε για το χρέος, να αλλάξει το χρέος. Λοιπόν, με συγχωρείτε, όλα σχετικά με το χρέος έχουν ρυθμιστεί από το τρίτο Μνημόνιο, η διαδικασία δηλαδή, και η διαδικασία λέει, ένα, δύο, τρία, το τέσσερα, είναι το ’18, και το 4 είναι αυτή η διαπραγμάτευση που θέλει η ελληνική κυβέρνηση. Οταν, λοιπόν, η ελληνική κυβέρνηση λέει “θέλω να διαπραγματευτώ αυτά που έχω συμφωνήσει το ’18”, ή κοροϊδεύει τον κόσμο ή δεν αντιλαμβάνεται πώς έχει η κατάσταση».

Στη συνέχεια, ο πρώην πρωθυπουργός αναφέρεται στην τρόικα κατηγορώντας τις κυβερνήσεις ότι δεν διαπραγματεύτηκαν σωστά, τονίζοντας: «Αν έχω εγώ απέναντι ή εσείς έχετε απέναντι σε εσάς έναν με τον οποίο δεν μπορείτε να συνεννοηθείτε, σας λέει αλλα αντί άλλων, δεν μπορεί να πάει στραβά το πράγμα, παρότι έχετε καλή θέληση. Οταν, με συγχωρείτε, η κυβέρνηση του 2010 (σ.σ.: εδώ καρφώνει τον Παπανδρέου) έλεγε ότι δεν θέλουμε λεφτά, θέλουμε την ηθική συμπαράσταση της Ενωσης για να βγούμε από το αδιέξοδο και επί τέσσερις μήνες δεν έλεγε στους Ευρωπαίους τι ακριβώς έπρεπε να γίνει, γιατί οι Ευρωπαίοι να μην κάνουν αυτό που θέλουν;.. Βεβαίως και έχουν ευθύνη οι Ευρωπαίοι. Δηλαδή η ευθύνη δεν είναι μόνο από την ελληνική πλευρά.
Το πιο γνωστό παράδειγμα είναι ότι στο πρώτο Μνημόνιο υπολόγισαν ότι τα μέτρα που θα πάρουν, ύφεσης, θα είναι 2% και η ύφεση ήταν 6%. Λοιπόν, αυτό ήταν ένα λάθος. Βεβαίως και έχουν ευθύνη, διότι μερικές φορές ακολουθούν διάφορες δικές τους πορείες, οι οποίες δεν αρμόζουν στη χώρα, π.χ. δεν έπρεπε να συμφωνήσουν σε αυτή την υπερβολική φορολογία η οποία έριξε την Ελλάδα. Και, βεβαίως, όλη αυτή η αντίληψη της υπερβολικής αυστηρότητας είναι μια αντίληψη που δεν βοηθάει στο να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα. Γιατί, αν υπήρχε μια άλλη, πιο ευνοϊκή αντίληψη, η περίοδος ανωμαλίας θα ήταν καλύτερη, αλλά θα ήταν πιο βέβαιη η πορεία προς την ομαλότητα».

Δικαιoλογώντας την κυβέρνησή του που δεν πήρε αποφάσεις για μια σειρά θεμάτων, όπως το Ασφαλιστικό, έκανε επίκληση στους Ολυμπιακούς Αγώνες και την είσοδό μας στο ευρώ, υποστηρίζοντας: «Υπάρχει κάποια διαφορά μεταξύ του ευρώ, το οποίο εισάγεται τον χρόνο που γίνεται η φασαρία (σ.σ.: για το Ασφαλιστικό) και των Ολυμπιακών Αγώνων. Δεν ξέρω εγώ από το 2004 μέχρι το 2008, με την επόμενη κυβέρνηση, να υπήρξαν θέματα της ίδιας αξίας».
Eμμονή με Καραμανλή, «τσιμουδιά» για το swap
Για την οικονομική πολιτική και τις ευθύνες του ο Σημίτης ισχυρίστηκε:
«Αν, παραδείγματος χάριν, λέγεται ότι η κρίση στην ελληνική οικονομία προήλθε από την οικονομική πολιτική από το 1996 και το 2004, αυτό είναι ένα μεγάλο ψέμα και πρέπει εγώ να παρουσιάσω τα στοιχεία εκείνα που αποδεικνύουν ότι η κρίση στην ελληνική οικονομία προήλθε από τον χειρισμό της κυβέρνησης της τότε, ιδίως από το 2008 μέχρι και το 2009. Και τη μετέπειτα κυβέρνηση».
Δηλαδή ο Σημίτης δεν άκουσε τίποτε για το έγκλημα του Χρηματιστηρίου, για το swap και τα Greek statistics που εξέθεσαν τη χώρα και την έδεσαν αργότερα χειροπόδαρα!

Μάλιστα, στο σημείο αυτό φρόντισε να καλύψει τη διαπλοκή που τον στήριζε ως καταλληλότερο για χρόνια λέγοντας: «Οι αλήθειες πρέπει να λέγονται. Αλλά δεν χρειάζεται να λέγονται με εμπάθεια και δεν χρειάζεται να λέγονται με καταγγελίες και πιστεύω ότι πολλές φορές, παραδείγματος χάριν, αυτή την εξεταστική επιτροπή που άκουσα, την εξεταστική επιτροπή για τη σχέση εφημερίδων, τραπεζών κ.λπ., δεν κατάλαβα αν προέκυψε κάτι το οποίο οδηγεί σε κάποιο συμπέρασμα. Οι τράπεζες πρέπει να ακολουθούν κανόνες και αυτό που ελέγχει η Τράπεζα της Ελλάδος. Οι εφημερίδες πρέπει να έχουν ένα ήθος. Αυτό το ελέγχει η κοινωνία μέσα από ανταλλαγή απόψεων και, αν προκύψουν κάποια θέματα, βεβαίως πρέπει να πηγαίνουν στα δικαστήρια. Αλλά στα δικαστήρια και όχι ένα γενικό κουτσομπολιό, ξέρεις, έκανε αυτός τούτο, εκείνο, το άλλο».
Για την ΟΝΕ

Αναφερόμενος στο πώς μπήκε η χώρα στην ΟΝΕ ισχυρίζεται: «Η ευρωζώνη είχε ορισμένες προϋποθέσεις. Δύσκολες. Η Ελλάδα εξεπλήρωσε αυτές τις προϋποθέσεις. Η ευρωζώνη δεν είχε προϋποθέσεις ότι πρέπει να λειτουργεί άριστα ο διοικητικός μηχανισμός, ότι πρέπει το πολιτικό σύστημα να είναι υψηλού επιπέδου. Η ευρωζώνη είχε οικονομικά στοιχεία ως προϋποθέσεις. Η Ελλάδα πέτυχε αυτά τα οικονομικά στοιχεία, εξετάστηκαν το 2000, όταν έγινε η ένταξη της Ελλάδας, και αποδείχτηκε ότι υπήρχαν...
Το 2006 συνήλθε η επιτροπή της Eurostat, η οποία εξετάζει αυτές τις περιπτώσεις, και είπε ότι η κυβέρνησή μου έκανε σωστά τις εγγραφές στις στατιστικές της αγοράς των όπλων, η αγορά των όπλων δεν υπολογίζεται, όπως λέει η κυβέρνηση Καραμανλή, κατά τη στιγμή της αγοράς, αλλά κατά τη στιγμή της παράδοσης. Και κατόπιν τούτου τα στατιστικά στοιχεία έδειξαν ότι η Ελλάδα απείχε πολύ λίγο από το όριο, που τότε ήταν 3%, το έλλειμμα της Ελλάδας, όταν μπήκε, ήταν 3,2%, 3,3%, όπως είπε η ευρωπαϊκή στατιστική υπηρεσία που έλεγξε και όλα τα άλλα στοιχεία».
Στο σημείο αυτό της συνέντευξης και απαντώντας σε ερώτηση για όσα είπε ο πρόεδρος του Eurogroup για τον Νότο είπε: «Ας αφήσουμε τον κ. Ντάισελμπλουμ και τις ανοησίες του»!
Ο «άνθρωπος των Ιμίων» τα ρίχνει και στην Ελλάδα για την ένταση στο Αιγαίο
Προκλητικός είναι ο Σημίτης, ο πρωθυπουργός που είναι ταυτισμένος με την ντροπή των Ιμίων, όταν επιχειρεί να κάνει μαθήματα εξωτερικής πολιτικής, λέγοντας ότι φοβάται κάποιο ατύχημα, αλλά ρίχνει και ευθύνες στην Ελλάδα: «Από την τουρκική πλευρά προβάλλονται βέβαια ισχυρισμοί οι οποίοι δεν στέκονται, όμως καμιά φορά και από την ελληνική πλευρά προβάλλονται ισχυρισμοί οι οποίοι οδηγούν σε εντάσεις με την Τουρκία. Λοιπόν, τι πρέπει να γίνει; Εγώ πιστεύω ότι η τακτική που ακολουθήθηκε μέχρι, θα έλεγα στην αρχή, μέχρι το 2004 και πάλι μετά από το 2010 για δύο χρόνια, είναι η τακτική των συνομιλιών με τους Τούρκους για όλα τα προβλήματα τα οποία υπάρχουν, ώστε να λυθούν κατά κάποιον τρόπο τα προβλήματα αυτά χωρίς τριβές».

Δεν στάθηκε όμως σε αυτό, αλλά υπηρετώντας τη συστημική λογική ισχυρίστηκε ότι ευτυχώς την εποχή των Ιμίων που υπήρχε ο Κλίντον, γιατί αν τα γεγονότα συνέβαιναν σήμερα ο κ. Τραμπ θα έλεγε: «Εγώ δεν ανακατεύομαι εκεί που τσακώνονται οι άλλοι. Ας πάνε να τσακωθούν, να σπάσουν τα μούτρα τους, και δεν με νοιάζει εμένα»!

Τασσόμενος μάλιστα υπέρ των γερμανικών θέσεων, «αδειάζει» μια κεντρική πολιτική της Ελλάδας, λέγοντας: «Εγώ πιστεύω το εξής, ότι η Τουρκία όπως είναι τώρα δεν πρέπει να γίνει μέλος της Ε.Ε. Τώρα, εγώ είμαι ένας ιδιώτης, ο οποίος μπορώ να λέω ελεύθερα τη γνώμη μου, η Ελλάδα είναι μια χώρα με ευθύνες και πρέπει να προσέχει τι λέει».

Τέλος, αν και υπηρέτησε μετά πάθους την πολιτική των ξένων (ιδιαίτερα των Γερμανών), σήμερα υποστηρίζει: «Εγώ πιστεύω ότι η Ε.Ε. συνεννοείται με την κυβέρνηση της χώρας. Η κυβέρνηση της χώρας αποφασίζει πού πρέπει να πάρει αποφάσεις και να δώσει υποσχέσεις και να λάβει δεσμεύσεις, και αυτή ευθύνεται για την πολιτική της Ελλάδος. Οι ξένοι δεν μπορούν να ανακατεύονται στην πολιτική των κομμάτων, τα κόμματα είναι ελεύθερα να υποστηρίζουν οτιδήποτε πιστεύουν και οι ξένοι θα πρέπει να αναλάβουν ανάλογα τα ρίσκα, τις ευθύνες κ.λπ. Αλίμονο, τώρα, εάν έρχονται και οδηγίες από τις Βρυξέλλες, από τον οποιονδήποτε στο κάθε κόμμα της αντιπολίτευσης, θα είναι και αστείο και απαράδεκτο σε σχέση με τη λειτουργία της δημοκρατίας... Με συγχωρείτε, η αντιπολίτευση πρέπει να κάνει αυτό που πιστεύει σωστό. Η έκφραση “για το καλό της χώρας” μπορεί να λέγεται, αλλά να μην είναι για το καλό της χώρας».