Τρίτη, 6 Ιουνίου 2017

Γιατί το Κατάρ είναι η αιτία του πολέμου στην Συρία

Φυσικά το Κατάρ εδώ και χρόνια δεν ήταν τίποτα άλλο παρά χρηματοδότης της τρομοκρατίας, αλλά ειδικά επί της νυν ηγεσία του μέχρι πρότινος διαδόχου Ταμίμ μπιν Χαμάντ αλ Θανί αλ, απλά το παράκανε! Και σε συνεργασία με την Σαουδική Αραβία. Ισως τώρα ενόχλησε η προσέγγιση με το Ιράν που καταγράφεται ιδιαίτερα έντονα τελευταία και αποτελεί casus belli για την Σαουδική Αραβία.

Και η αιτία του κακού στην Συρία είναι το Κατάρ. Το Μάρτιο του 2011 η....
κυβέρνηση του Μπασάρ Ασαντ είχε ήδη δώσει το δικαίωμα εξόρυξης των υδρογονανθράκων της συριακής ΑΟΖ σε ρωσικές εταιρείες.

Τα συμβόλαια, που είχαν συνάψει ρωσικές εταιρείες για την εξόρυξη, έφταναν τα 1,6 δισ. δολάρια, ενώ, σύμφωνα με Σύρους μελετητές, το μέγεθος των κοιτασμάτων της χώρας «ανατρέπει» τον ισχύοντα «διεθνή ενεργειακό χάρτη», αφού τα κοιτάσματα φυσικού αεριού στη Συρία εμφανίζονταν να είναι δεκαπλάσια των κοιτασμάτων του Ισραήλ.

Αλλά ο Ασαντ απέρριψε το σχέδιο κατασκευής αγωγού φυσικού αερίου, που προωθούσε το Κατάρ, σε συνεννόηση με την Τουρκία, για να κατασκευαστεί αγωγός, ο οποίος, μέσω Σαουδικής Αραβίας, Ιορδανίας, Συρίας και Τουρκίας, θα προωθούσε στην Ευρώπη το φυσικό αέριο του Κατάρ.
Την ίδια ώρα, επέλεξε το σχέδιο κατασκευής αγωγού φυσικού αερίου του Ιράν  και προέβλεπε διαδρομή μέσω Ιράκ και Συρίας και στη συνέχεια, ως LNG (υγροποιημένο) από λιμάνι της Συρίας προς τις αγορές της Ευρώπης.

Επίσης, οι ρωσοσυριακές εμπορικές σχέσεις είναι ιδιαίτερα αναπτυγμένες σε μια σειρά τομείς, όπως αγορά από τη Συρία ρωσικών όπλων (εκτιμάται ότι εκκρεμούν μετά την έναρξη του πολέμου, συμβόλαια 4 δισ. δολαρίων), ακόμα σε κλάδους όπως καύσιμα, μηχανήματα, τρόφιμα, ξυλεία, τουρισμός, τηλεπικοινωνίες κ.ά.

Και τότε, τελείως τυχαία, ξεκίνησε ο πόλεμος... 

Το Κατάρ είναι οικονομικός γίγαντας λόγω των τεράστιων αποθεμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου που διαθέτει, αλλά είναι μια κουκίδα στον χάρτη με ελάχιστο πληθυσμό και ακόμα πιο μικρές ένοπλες δυνάμεις.

Το Κατάρ αναγνωρίσθηκε ως ανεξάρτητο κράτος στις 3 Σεπτεμβρίου του 1971, ως καταληκτική ημερομηνία της από 3 Νοεμβρίου 1916 διμερούς συνθήκης φιλίας μεταξύ Ηνωμένου Βασιλείου και Κατάρ.

Μόνο το 20% του πληθυσμού των 2,5 εκατ. ήταν Καταρινοί, οι υπόλοιποι είναι από τη Σ. Αραβία, το Πακιστάν και το Ιράν.

Το προσδόκιμο ζωής στο σύνολο του πληθυσμού ήταν σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2015 τα 78,59 χρόνια (76,58 χρόνια οι άνδρες και 80,65 οι γυναίκες).

Η χώρα έχει απόλυτη μοναρχία με αρχηγό κράτους τον Εμίρη του Κατάρ. Από τις 25 Ιουνίου του 2013 στο αξίωμα αυτό τελεί ο Ταμίμ μπιν Χαμάντ αλ-Θανί, μετά την ειρηνική παράδοση της εξουσίας από τον πατέρα του, Χαμάντ μπιν Χαλίφα.

Αρχηγός κυβερνήσεως είναι ο πρωθυπουργός Αμπντάλα μπιν Νασέρ αλ Χαλίφα Αλ Θανί από τις 26 Ιουνίου του 2013.

Το Κατάρ διατηρεί μια μικρή στρατιωτική δύναμη περίπου 11.800 ανδρών, συμπεριλαμβανομένου του στρατού, του ναυτικού και της αεροπορίας. Το 2008 το Κατάρ πέρασε τα 2.355 εκατομμύρια αμερικανικού δολαρίου στις στρατιωτικές δαπάνες, το 2,3% του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος.

Οι ειδικές δυνάμεις του Κατάρ έχουν εκπαιδευτεί από τη Γαλλία και άλλες δυτικές χώρες. Βοήθησαν επίσης τους αντάρτες της Λιβύης κατά τη διάρκεια της μάχης της Τρίπολης το 2011.